محققین در حال بررسی انواع فعالیتهای ورزشی، از تمرینات مقاومتی گرفته تا یوگا، به عنوان راه های ممکن برای کمک به افراد مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس هستند.
ورزش که زمانی برای افراد مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس تابو بود، مورد توجه بسیاری از محققان در سراسر جهان قرار گرفته است.
در مطالعه‌ای در دانمارک، محققان به این نتیجه رسیدند که تمرینات مقاومتی ممکن است با افزایش حجم مغز، پیشرفت بیماری ام اس (MS) را کاهش دهد.
در 12 سال گذشته، اولریک دالگاس، محقق اصلی این مطالعه و دانشیار دپارتمان بهداشت عمومی در دانشگاه آرهوس، اثرات ورزش را بر ام اس مورد مطالعه قرار داده است.
در حالی که بیشتر مطالعات در مورد امنیت ورزشی در مبتلایان ام اس بوده است، اکنون بیشتر بر روی تاثیر مثبت ورزش بر این بیماری تمرکز می کنند.
طبق گفته ی دالگاس: “در افراد مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس، مغز به طور قابل توجهی سریعتر از حد معمول کوچک می شود.” داروها می توانند با این پیشرفت مقابله کنند، اما ما متوجه شدیم که ورزش بیشتر، کوچک شدن مغز را در بیمارانی که قبلاً دارو دریافت می کردند، به حداقل می رساند. علاوه بر این، متوجه شدیم که چندین ناحیه کوچکتر مغز در پاسخ به تمرینات شروع به رشد کردند.

 

استفاده از تمرینات مقاومتی

دالگاس اظهار کرد، تمرینات مقاومتی مورد استفاده برای این مطالعه کاملاً سنتی بود و شامل چند تمرین برای قسمت بالایی بدن و همچنین ماشین‌های تمرینی بود که اندام‌های تحتانی را هدف قرار می‌دادند.
تمریناتی که دکتر داگلاس در این تحقیق مورد بررسی قرار داده است، تمرینات مقاومتی شامل کش های بدنسازی، پرس پا و تمرینات زانو و همسترینگ می باشد که در روند بهبودی این بیماری بسیار تاثیر دارد. اما دلیل این که این تمرینات مقاومتی انتخاب شده است، اینه که این تمرینات را می‌شود درجه بندی کرد و از ضعیف به قوی برای افراد مبتلا به ام اس تجویز کرد. ورزش از سیستم عصبی بدن محافظت می‌کند و می‌تواند با همین امر پیشرفت این بیماری را کاهش دهد.

در حالی که این مطالعه برای اولین بار به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه و چرا ورزش به طور خاص بر حجم مغز تأثیر می‌گذارد، یک احتمال می تواند افزایش جریان خون به مغز یا به دلیل افزایش فعالیت مغز باشد. تعدادی مطالعه موفق دیگر نیز وجود داشته است که نشان می‌دهد چگونه ورزش برای افراد مبتلا به ام اس مفید است.

 

شروع یک مطالعه دیگر

مطالعه مقدماتی در مجموع 35 شرکت کننده داشت که شامل گروه های کنترل و غیر کنترل بودند. این یافته ها به اندازه کافی جالب بود که محققان در حال انجام یک مطالعه جدید شامل 90 شرکت کننده هستند.
این مطالعه شامل اندازه‌گیری‌های بیشتر و مکانیسم‌های جدید به منظور دستیابی به درک بهتری از چگونگی و چرایی تأثیر مثبت ورزش بر افراد مبتلا به ام‌اس است.
محققین در این مطالعه علاوه بر اندازه گیری حجم مغز، به عملکرد شناختی در نتیجه ورزش نیز می پردازند.

سوال اصلی این است که آیا ورزش می تواند جایگزین دارو شود؟ پاسخ «قطعاً نه» است.
دالگاس بر اهمیت استفاده از داروی مناسب تاکید کرد و گفت که همه شرکت کنندگان در مطالعه او تحت درمان خط اول ام اس مانند اینترفرون هستند.

5/5 - (2 امتیاز)
دیدگاه شما
اشتراک در
اطلاع از
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها